Afbeelding door: Robbert van Strien

Een aanzwellende golf van bronzen naaktslakken

Heel, heel langzaam zie ik hoe de naaktslakken in mijn huis hun favoriete plekken wegslijten met hun constante geknaag. Als ik er niet meer ben zijn zij er nog wel, onvernietigbaar en eeuwig knagend. Langzaam maar zeker breken ze alles weer af dat ik heb achtergelaten. Een immens trage, onontkoombare eroderende kracht. Dat vind ik een rustgevende gedachte.
Mede mogelijk gemaakt door

Pictoright steunfonds

Beschikbaar vanaf

Lente

2022